skip to main
|
skip to sidebar
parishani
۱۳۸۷ تیر ۱۰, دوشنبه
I'm doomed
ناراحت بودم که چون کلا از بیخ دروغم شوق وصالش مال من نیست، نمی دوستم که غم فراقش هم مال من نیست.
الان حتی حق ندارم گریه کنم؛ یعنی
حتی
گریش هم مال من نیست.
خیلی بده ها،
خیلی
.
پستهای جدیدتر
پستهای قدیمیتر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
پستها (Atom)
بايگانی وبلاگ
▼
2008
(19)
◄
اکتبر
(2)
◄
سپتامبر
(3)
◄
اوت
(7)
◄
ژوئیهٔ
(1)
▼
ژوئن
(1)
I'm doomed
◄
مهٔ
(5)
درباره من
zaeim
مشاهده نمایه کامل من